Μια Νέα Οπτική για τη Γήρανση: Πολλοί Ηλικιωμένοι Βελτιώνονται με τον Χρόνο

Μια πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου Yale (Yale School of Public Health) διαπίστωσε ότι το 45% των συμμετεχόντων ηλικίας άνω των 65 ετών βελτιώθηκε είτε νοητικά, είτε σωματικά, είτε και στα δύο σε διάστημα έως 12 ετών. Ακριβώς αυτό: βελτιώθηκαν, δεν επιδεινώθηκαν.

Σύμφωνα με τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Yale, οι ερευνητές παρακολούθησαν πάνω από 11.000 ηλικιωμένους Αμερικανούς στο πλαίσιο μιας μακροχρόνιας εθνικής έρευνας υγείας. Εξέτασαν δύο βασικούς τομείς: πόσο καλά λειτουργούσε ο εγκέφαλος των συμμετεχόντων (μνήμη, ταχύτητα σκέψης κ.ά.) και πόσο γρήγορα μπορούσαν να περπατήσουν, κάτι που οι γιατροί συχνά χρησιμοποιούν ως μια ταχεία ένδειξη της γενικής υγείας.

Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά. Περίπου το 32% των συμμετεχόντων έγινε πιο οξυδερκές νοητικά, και το 28% βελτίωσε την ταχύτητα βάδισής του. Και να μια ακόμη θετική σημείωση: αν προσθέσουμε και όσους η νοητική τους οξύτητα απλώς παρέμεινε σταθερή χωρίς να μειωθεί τότε πάνω από τους μισούς συμμετέχοντες διέψευσαν τη συνηθισμένη αντίληψη ότι η πτώση είναι αναπόφευκτη με τη γήρανση.

Τι ξεχώρισε λοιπόν όσους βελτιώθηκαν από όσους όχι; Ένα μεγάλο κομμάτι του παζλ φαίνεται να είναι η στάση και η νοοτροπία συγκεκριμένα, πώς αισθάνονταν οι άνθρωποι γενικά για τη γήρανση πριν ακόμη ξεκινήσει η μελέτη. Όσοι είχαν μια πιο θετική στάση απέναντι στη γήρανση ήταν αισθητά πιο πιθανό να παρουσιάσουν βελτίωση, ακόμη και όταν οι ερευνητές έλεγξαν παράγοντες όπως η ηλικία, η εκπαίδευση, οι παθήσεις υγείας και η κατάθλιψη.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η στάση εμφανίζεται στην έρευνα για τη γήρανση. Η επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης έχει αφιερώσει χρόνια στη μελέτη του πώς τα μηνύματα που απορροφούμε για τη γήρανση από ταινίες, διαφημίσεις, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και καθημερινές συζητήσεις μπορούν στην πραγματικότητα να διαμορφώσουν την υγεία μας στο μέλλον. Οι αρνητικές πεποιθήσεις έχουν συνδεθεί με προβλήματα όπως η απώλεια μνήμης και καρδιακά προβλήματα, ενώ οι πιο θετικές απόψεις φαίνεται να ανοίγουν την πόρτα σε καλύτερα αποτελέσματα.

Ίσως το πιο ενθαρρυντικό σημείο είναι ότι η βελτίωση δεν περιορίστηκε σε όσους ξεκίνησαν με προβλήματα υγείας και απλώς ανέκαμψαν. Πολλοί άνθρωποι που ήταν ήδη καλά στην αρχή της μελέτης έγιναν ακόμη καλύτερα.

Το συμπέρασμα είναι ότι η γήρανση δεν είναι μονόδρομος προς την πτώση για όλους. Υπάρχει πραγματική δυνατότητα για ανάπτυξη και βελτίωση στα τελευταία στάδια της ζωής, και εφόσον οι πεποιθήσεις μας για τη γήρανση μπορούν να αλλάξουν, ίσως υπάρχουν τρόποι να βοηθήσουμε περισσότερους ανθρώπους να αξιοποιήσουν αυτή τη δυνατότητα, μέσω καλύτερης υποστήριξης, φροντίδας υγείας, και μιας αλλαγής στον τρόπο που μιλάμε για τη γήρανση.

Πηγή:  Yale School of Public Health, based on a study published in the journal Geriatrics, co-authored by Dr. Becca Levy and Dr. Martin Slade, with research support from the National Institute on Aging.