Σε αντιπαράθεση για το χρέος οι δανειστές

Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος του Ταμείου παραμένει σημαντικός σε δύο τομείς. Στην παροχή τεχνικής βοήθειας, όπως άλλωστε προβλέπεται για κάθε χώρα που έχει ακολουθήσει πρόγραμμά του, αλλά και στην εκπλήρωση των δικών του όρων προκειμένου να προχωρήσει σε νέο πρόγραμμα.

Τόσο η Κριστίν Λαγκάρντ όσο και ο Πόουλ Τόμσεν ξεκαθάρισαν τους όρους με τους οποίους το Ταμείο θα μπορούσε να προχωρήσει σε νέο δάνειο προς τηνΕλλάδα. Και το έκαναν προς κάθε κατεύθυνση. Προς τους Ευρωπαίους κατέστησαν σαφές ότι το όριο του 15% του ΑΕΠ ως μέγιστη ετήσια αποπληρωμή από την πλευρά της Ελλάδας αποτελεί βάση συζήτησης, αλλά δεν αρκεί. Η πρόταση για επιμήκυνση 30 ετών στις αποπληρωμές των ελληνικών υποχρεώσεων προς τουςευρωπαίους εταίρους έχει μπει για τα καλά στο τραπέζι. Τα σενάρια αυτά φαίνεται να έχουν και την υποστήριξη της γαλλικής Κυβέρνησης, όχι όμως και του συνόλου των μελών της Ευρωζώνης.

Βασική προϋπόθεση ωστόσο προκειμένου να ξεκινήσει επισήμως η συζήτηση αυτή είναι να ολοκληρωθεί και να εφαρμοστεί το σύνολο των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων από την ελληνική πλευρά, με σημαντικότερη αυτή του ασφαλιστικού. Αυτό επανέλαβε η Κριστίν Λαγκάρντ στο Έλληνα υπουργό ΕυκλείδηΤσακαλώτο, κατά τη συνάντησή τους την Κυριακή στη Λίμα του Περού.

Η προσήλωση στις μεταρρυθμίσεις αποτελεί επιδίωξη και της ευρωπαϊκής πλευράς. Επιπροσθέτως, η συμμετοχή του ΔΝΤ εξασφαλίζει -σύμφωνα με τη γνώμη χωρών όπως η Γερμανία και η Φιλανδία- την αποτελεσματικότερη εφαρμογή και παρακολούθηση των μεταρρυθμίσεων, συμπληρωματικά αλλά και εκ παραλλήλου με τις Βρυξέλλες. Μόνο που οι απαιτήσεις του ΔΝΤ ενδεχομένως να οδηγήσουν σε αυτό που αρκετοί εταίροι μας έχουν αρχίσει να υποστηρίζουν: Δύσκολα το ΔΝΤ θα μπει σε μία νέα περιπέτεια. Δεν αποκλείεται ο ESM να είναι ο μοναδικός δανειστής της χώρας για τα επόμενα χρόνια. Στο Λουξεμβούργο το γνωρίζουν και έχουν κάνει και αυτήν την άσκηση...